Η σύγκρουση ανάμεσα στους BRICS και στη Δύση δεν έχει κίνητρο από στρατιωτική αντιπαράθεση αλλά από τον επαναπροσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί ο κόσμος. Το πραγματικό επίδικο δεν είναι ποιος κυριαρχεί, αλλά ποιος ελέγχει τα συστήματα πληρωμών, την ενέργεια, τις ροές εμπορίου και ορίζει το νόημα της κυριαρχίας στον 21ο αιώνα. Η Δύση προσπαθεί να διατηρήσει την αρχιτεκτονική που εγκαθίδρυσε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ οι BRICS χτίζουν παράλληλη θεσμική πραγματικότητα, που δεν χρειάζεται την έγκριση της Ουάσιγκτον.
Η Μεγάλη Στροφή του Συστήματος
Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν τη νομισματική αποκλειστικότητα ως μοναδικού μηχανισμού εκκαθάρισης, η σύγκρουση μετακινήθηκε αθόρυβα από την ισοτιμία στην εκκαθάριση. Το δολάριο παραμένει νόμισμα αλλά όχι το μοναδικό clearing channel. Αυτό είναι κοσμοϊστορικό. Σε πρακτικό επίπεδο, η Κίνα προσφέρει το σύστημα CIPS ως εναλλακτική του SWIFT, η Ινδία επεκτείνει διμερείς πληρωμές σε ρουπία, η Ρωσία χρησιμοποιεί το SPFS και τα ΗΑΕ λειτουργούν ως κόμβος για την νομισματική ουδετερότητα. Η Σαουδική Αραβία, η Βραζιλία και η Ινδονησία ενσωματώνονται σε ένα περιβάλλον, όπου η ισχύς δεν έχει ανάγκη να περνά από την Wall Street για να υλοποιηθεί.
Η Αστρολογική Χρονοσήμανση Δεν Είναι Τυχαία
Το γιατί αυτή η μετατόπιση επιταχύνεται τώρα, αποκαλύπτεται από το αστρολογικό πλαίσιο. Ο Πλούτωνας στον Υδροχόο εγκαινιάζει μια εποχή, όπου η δύναμη μετακινείται από το κράτος στο σύστημα, από την κυριαρχία στο πρωτόκολλο και από το συμβόλαιο στη ροή. Είναι ο πλανήτης των δομών όταν εισέρχεται στο ζώδιο των δικτύων. Δεν είναι περίοδος για αυτοκρατορίες, αλλά για αρχιτεκτονικές ισχύος.
Η σύνοδος Κρόνου – Ποσειδώνα το 2026 στον Κριό είναι χρονική σφραγίδα κομβικής σημασίας. Ο Κρόνος επιβάλλει θεσμό, ο Ποσειδώνας διαλύει όρια και ο Κριός απαιτεί αρχή. Είναι το σημείο όπου παλαιό και νέο σύστημα δεν συνυπάρχουν πλέον. Ένα από τα δύο πρέπει να παγιωθεί. Ιστορικά, αυτή η σύνοδος συνοδεύει αναδιαμόρφωση διεθνών θεσμών και αλλαγή κανόνων παιχνιδιού. Δεν αφορά ιδεολογία, αλλά λειτουργία.
Ο Άρης με τον Πλούτωνα κλείνουν έναν κύκλο στρατηγικής αναμέτρησης την περίοδο 2024 – 2026, με μοτίβο επιβολής μέσω μη στρατιωτικών μέσων. Όταν η σύγκρουση αφορά logistics, σπάνιες γαίες, πληρωμές, σκιώδη συνασπισμό και ενέργεια, ο Άρης δεν χρειάζεται να κάνει θόρυβο. Το αποτέλεσμα φαίνεται χωρίς στρατό.
Οι δεσμοί της Σελήνης στον άξονα Κριού – Ζυγού ευνοούν γεωπολιτικά τους συνασπισμούς και τις συμμαχίες χωρών. Δεν κερδίζει ο ισχυρότερος παίκτης, αλλά αυτός που χτίζει τις σωστές γέφυρες. Η Ζυγός δεν συγχωρεί τη μοναχικότητα. Ο Κριός δεν συγχωρεί την αδράνεια.
Οι εκλείψεις 2025 – 2026 σε Λέοντα – Υδροχόο επαναφέρουν το διαχρονικό δίπολο Αρχή – Σύστημα. Ο Λέων εκφράζει το κράτος και τον αρχηγό. Ο Υδροχόος το δίκτυο και το πρωτόκολλο. Σε ένα περιβάλλον μετάβασης, ο δεύτερος κερδίζει.
Τα Όπλα των BRICS Δεν Είναι Στρατιωτικά
Το μπλοκ δεν επιχειρεί να εκδιώξει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την παγκόσμια σκηνή, αλλά να αφαιρέσει τη δυνατότητα του αμερικανικού συστήματος να επιβάλλει κόστος σε τρίτους. Αυτό γίνεται με ενεργειακή ανακατεύθυνση, διμερείς πληρωμές, έλεγχο κρίσιμων ορυκτών, δρόμους θαλάσσιων μεταφορών και τεχνολογικές αλυσίδες (supply chain σε τεχνολογικά προϊόντα). Στην πράξη επιδεικνύουν οι BRICS, πως μπορείς κανείς να νικήσεις, χωρίς να καταλάβεις καμία πρωτεύουσα, αρκεί να καταλάβει το clearing.
Η Δύση Δεν Έχασε Ισχύ – Έχασε Το Μονοπώλιο
Η κρίσιμη λεπτομέρεια είναι, ότι η Αμερική δεν καταρρέει. Αυτό αποτελεί μια λανθασμένη ανάγνωση. Χάνει όμως την ικανότητα να καθορίζει μονομερώς τους κανόνες σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο κόσμος μετατρέπεται από μονοπωλιακός σε ανταγωνιστικός, πολυκεντρικός. Η ισχύς πλέον μοιράζεται σε παίκτες που δεν θέλουν να κυβερνήσουν τον κόσμο, αλλά να διαπραγματευτούν με τον κόσμο.
Το 2026 Δεν Είναι Έτος Τελικής Μάχης, Αλλά Έτος Παγίωσης
Η περίοδος 2025 – 2027 θα οριστικοποιήσει ποιες δομές του παλιού συστήματος θα συνεχίσουν να λειτουργούν και ποιες θα εγκαταλειφθούν. Το σύστημα δεν αλλάζει πρόσωπα αλλά κανόνες. Γίνεται πολυκεντρικό, τεχνολογικό, διμερώς διαχειρίσιμο και ασύμμετρο.
Ο Πόλεμος Δεν Γίνεται Πλέον με Στρατούς, Αλλά με Υποδομές
Αν ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν μιλιταριστικός και ιδεολογικός, η σημερινή αναμέτρηση είναι τεχνική και λειτουργική. Οι BRICS δεν έχουν ανάγκη να ρίξουν κυβερνήσεις. Αρκεί να ρίξουν συστήματα. Σε ένα περιβάλλον όπου το εμπόριο, η ενέργεια, η τεχνολογία και οι πληρωμές είναι διασυνδεδεμένα, η νίκη δεν έρχεται στο πολεμικό πεδίο αλλά στο chokepoint.
Η Ρωσία επέλεξε τον ενεργειακό μοχλό, αποκόπτοντας την ευρωπαϊκή βιομηχανία από φθηνό φυσικό αέριο και ανακατευθύνοντας ροές προς Κίνα και Ινδία. Η Κίνα χρησιμοποιεί την ναυτιλία, την τεχνολογία και τις σπάνιες γαίες. Η Ινδία χτίζει το νότιο θαλάσσιο διάδρομο προς τον Ινδικό Ωκεανό. Τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία αντικαθιστούν το ενεργειακό μονοπώλιο του δολαρίου με ένα πολυνομισματικό πλαίσιο.
Οι Δρόμοι που Αλλάζουν τον Κόσμο
Η στρατιωτική ισχύς μπορεί να καταλάβει ένα λιμάνι. Η ναυτιλιακή ισχύς μπορεί να το καταστήσει άχρηστο. Η Κίνα με την COSCO και το Belt and Road Initiative δεν επιδιώκει να κερδίσει πόλεις, αλλά εμπορικούς δρόμου. Όποιος ελέγχει την αλυσίδα logistics, μπορεί να ρυθμίζει το ρολόι της οικονομίας.
Η Μεσόγειος, ο Ερυθρά Θάλασσα, η Μαύρη Θάλασσα, ο Αρκτικός Εμπορικός Δρόμος και ο Ινδικός Ωκεανός δεν είναι απλώς θάλασσες. Αποτελούν τον νευρώνα του συστήματος. Όταν αυτοί αλλάζουν, αλλάζουν τα καθεστώτα.
Η Ενέργεια Ως Όπλο Εκδίκησης
Ο πόλεμος των αγωγών που ξεκίνησε το 2014 και κορυφώθηκε με την ανατίναξη του Nord Stream, δεν ήταν τέλος της μάχης, αλλά η αρχή του επόμενου κεφαλαίου. Η Ρωσία έδειξε ότι μπορεί να ανακατευθύνει physics (μόρια), η Κίνα ότι μπορεί να ανακατευθύνει flows (τόνους και containers), η Σαουδική Αραβία ότι μπορεί να ανακατευθύνει pricing benchmarks, και το Ιράν ότι μπορεί να ανακατευθύνει τον ασφαλιστικό κίνδυνο στις θαλάσσιες διόδους.
Σε αυτό το περιβάλλον, η “εκδίκηση” δεν είναι στρατιωτική αλλά οικονομική. Η Αμερική έχει στρατό, οι BRICS κρατούν όμως τα κλειδιά της τιμολόγησης.
Η Μάχη του Clearing Είναι Ίσως η Σημαντικότερη
Η σύγκρουση σε επίπεδο clearing είναι ορατή μόνο σε όσους παρακολουθούν την τεχνική πλευρά της ισχύος. Το δολάριο δεν χάνει επειδή αποδυναμώνεται, αλλά χάνει επειδή πολλαπλασιάζονται οι δίοδοι. Το CIPS, το SPFS, οι διμερείς διακανονισμοί σε γουάν, ρούβλι, ρουπία και ριάλ, το ενεργειακό trade της Σαουδικής Αραβίας και το BRICS settlement απελευθερώνουν κράτη που μέχρι χθες ήταν αιχμάλωτα της Wall Street για να πληρώσουν ένα φορτίο σιτηρών.
Ο πόλεμος της εκκαθάρισης είναι τόσο κρίσιμος, που καμία χώρα δεν τον ανακοινώνει. Τον εφαρμόζει.
Τα Chokepoints Ως Σύγχρονα Κάστρα
Ο Μεσαίωνας είχε κάστρα. Ο 21ος αιώνας έχει chokepoints. Τα στενά του Ορμούζ, τα στενά της Μαλάκας, το Σουέζ, το Γιβραλτάρ, ο Βόσπορος, η Διώρυγα του Παναμά και η Αρκτική θα καθορίσουν περισσότερα από όσα θα καθορίσουν τα κοινοβούλια. Όποιος ελέγχει τα περάσματα, ελέγχει τον χρόνο. Και ο χρόνος είναι το πιο ισχυρό νόμισμα του συστήματος.
Αστρολογία και Στρατιωτική Γεωγραφία Συμπορεύονται
Η είσοδος του Πλούτωνα στον Υδροχόο δείχνει τη μεταφορά της ισχύος από το έδαφος στο δίκτυο και από τους στρατούς στις υποδομές. Όταν ο Άρης διελαύνει από υδάτινους και πυρο-κρίσιμους άξονες, τα θαλάσσια chokepoints γίνονται θέατρο υψηλών πιέσεων. Ο Κρόνος στον Κριό το 2026 επιβάλλει με κόστος νέες θεσμικές αρχές. Ο Ποσειδώνας εκεί διαλύει τις παλιές βεβαιότητες. Δεν είναι σύμπτωση ότι τα αυτά χρονικά παράθυρα συμπίπτουν με μεταβολές σε θαλάσσιους διαδρόμους, standards τιμολόγησης και διεθνή συστήματα πληρωμών.
Το Ζήτημα Δεν Είναι Ποιος Νικά, Αλλά Ποιος Υπαγορεύει τους Κανόνες
Στο τέλος αυτής της αναμέτρησης, οι BRICS δεν χρειάζεται να καταλάβουν καμία χώρα. Αρκεί να επιβάλουν τον κανόνα: clearing χωρίς τις ΗΠΑ, ενεργειακή τιμολόγηση χωρίς το δολάριο, logistics χωρίς το NATO, αλυσίδες παραγωγής χωρίς την Silicon Valley, στρατηγική επιρροή χωρίς ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ.
Εκεί βρίσκεται η κοσμική ειρωνεία. Η Δύση κέρδισε τον 20ό αιώνα γιατί ένωσε ιδέες με θεσμούς. Οι BRICS διεκδικούν την κυριαρχία στον 21ο αιώνα, γιατί συνδυάζουν θεσμούς με υποδομές.
Χρονικά Παράθυρα 2025 – 2027 – Συστημική Μετάβαση και Αλλαγή Ροής
Το γεωπολιτικό σύστημα δεν αλλάζει σε μία ημέρα. Αλλάζει σε χρονικά παράθυρα, στα οποία συμπυκνώνονται γεγονότα, λαμβάνονται αποφάσεις και συμβαίνει μια σταδιακή μετατόπιση ισχύος. Από το 2025 μέχρι το 2027 θα παρατηρούμε την συμπίεση τεσσάρων κομβικών αστρολογικών μοτίβων που δεν επιτρέπουν στο παλιό σύστημα να λειτουργήσει ανεμπόδιστα. Η μεταβολή γίνεται θεσμική, ενεργειακή και τελικά νομισματική.
Το πρώτο μεγάλο παράθυρο άνοιξε με τις εκλείψεις του 2025 στον άξονα Λέοντος – Υδροχόου. Ο Λέων αντιπροσωπεύει την κρατική κυριαρχία, την εκτελεστική ισχύ και την κορυφή της πυραμίδας. Ο Υδροχόος είναι τα θεσμικά δίκτυα, η τεχνολογική διασύνδεση και η κατανομή ρόλων. Όταν η μετατόπιση συμβεί σε αυτόν τον άξονα, οι αυτοκρατορίες χάνουν τα μονοπώλια και τα δίκτυα αποκτούν λειτουργικότητα. Είναι η περίοδος κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες αρχίζουν να διαπραγματεύονται νέους κανόνες αντί να επιβάλλουν τους δικούς τους. Δεν είναι ήττα, αλλά μια αλλαγή status, καθώς ο κόσμος παύει να είναι μονοφωνικός.
Το δεύτερο παράθυρο αναδύεται μέσα στο 2026 με τη σύνοδο Κρόνου – Ποσειδώνα στον Κριό. Ο Κρόνος χτίζει νέους θεσμούς. Ο Ποσειδώνας διαλύει σύνορα και αφηγήματα, ενώ ο Κριός επιβάλλει νέα ξεκινήματα. Αποτελεί μια χρονική σφραγίδα θεσμικής αναδόμησης, που ιστορικά συνδέεται με νέα διεθνή συστήματα. Τα προηγούμενα αντίστοιχα γεγονότα συνοδεύτηκαν από την δημιουργία ή την μεταρρύθμιση θεσμών που όρισαν τις εποχές που ακολούθησαν. Ο Παγκόσμιος Νότος αυτήν τη φορά δεν ενδιαφέρεται για ιδεολογίες, αλλά για ισοτιμία στο clearing. Εδώ βλέπουμε τους BRICS να παγιώνουν λειτουργίες που μέχρι πρότινος αποτελούσαν μόνο προτάσεις: πολυνομισματικό settlement, δίκτυα logistics εκτός ΝΑΤΟ και ενεργειακές διαδρομές που δεν απαιτούν την άδεια της Ουάσιγκτον.
Το τρίτο παράθυρο είναι η διέλευση του Πλούτωνα στον Υδροχόο, που αποκαλύπτει την κοσμική ειρωνεία του 21ου αιώνα. Η ισχύς παύει να αποτελεί δικαιολογία και δικαίωμα κυριαρχίας επί των άλλων και εκφράζεται μέσα από τον συντονισμό των δικτύων. Ο Πλούτωνας δεν καταστρέφει θέσεις, αλλά αρχιτεκτονικές. Οτιδήποτε δεν μπορεί να ενταχθεί σε ένα δίκτυο, μια τεχνολογική αλυσίδα ή ένα θεσμικό πρωτόκολλο, παύει να είναι χρήσιμο. Αυτό αφορά κατά κύριο λόγο τον αμερικανικό έλεγχο πληρωμών, τη δυτική ναυτιλία, την τιμολόγηση ενέργειας και την αμερικανική Silicon Valley ως μονοπωλιακό παραγωγό τεχνολογικών κυκλωμάτων. Οι BRICS χτυπούν τα μονοπώλια της δύσης με την πιο σύγχρονη μορφή πολέμου: προσφέρουν δελεαστικές εναλλακτικές επιλογές και επιβάλλουν την ανάγκη συνεργασίας.
Το τέταρτο παράθυρο ολοκληρώνεται στο 2027, όταν οι δεσμοί ολοκληρώνουν την πορεία τους στον άξονα Κριού – Ζυγού. Ο Κριός δεν επιτρέπει ουδετερότητα, ενώ ο Ζυγός δεν επιτρέπει μονοκρατορίες. Σε αυτό το περιβάλλον κανένα κράτος δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς δίκτυο συμμαχιών που βασίζεται σε λειτουργικό συμφέρον και όχι σε ιδεολογική ταυτότητα. Σε αντίθεση με τον 20ό αιώνα, όπου οι συμμαχίες ήταν αξιακές, ο 21ος αιώνας απαιτεί συμμαχίες τεχνικές. Η Ινδία δεν θέλει να μοιραστεί ιδεολογία με τη Ρωσία. Θέλει να μοιραστεί διαδρόμους και clearing. Η Σαουδική Αραβία δεν χρειάζεται να μοιραστεί πολιτικό αφήγημα με την Κίνα. Χρειάζεται να εξασφαλίσει ενεργειακή τιμολόγηση σε νομίσματα που δεν εκτίθενται σε κυρώσεις. Ο κόσμος γίνεται εξαιρετικά πραγματιστικός (realpolitik).
Το Τελικό Ζήτημα του 2027 Είναι Ποιος Πληρώνει Τι
Όταν μια αυτοκρατορία χάνει τον έλεγχο των πληρωμών, δεν χάνει στρατό. Χάνει τον έλεγχο του κόστους. Αυτός που ελέγχει το κόστος του συστήματος είναι ο πραγματικός νικητής. Από το 2027 και μετά βλέπουμε την πιο κρίσιμο ερώτημα της εποχής: Θα είναι σε θέση οι Η.Π.Α. να επιβάλλουν το κόστος λειτουργίας του διεθνούς συστήματος ή θα πρέπει να το μοιραστούν; Αν το μοιραστούν, η αυτοκρατορία τους τελειώνει, χωρίς ωστόσο να πέσει. Απλώς μετατρέπεται σε από υπερδύναμη σε έναν από τους σημαντικούς διεθνής παίκτες.
Η Μετάβαση Δεν Έχει Μόνο Ιστορική Βαρύτητα, Αλλά Κοσμική
Το διάστημα 2025 – 2027 δεν είναι περίοδος κατάρρευσης, αλλά περίοδος αποδιάρθρωσης και κατάργησης μονοπωλίων. Ο κόσμος δεν γίνεται φιλικός, αλλά προσβάσιμος για περισσότερους. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της πολιτικής αστρολογίας στα συστήματα ισχύος. Η παράδοση του 20ού αιώνα έλεγε ότι ο κόσμος κυβερνάται από τα κράτη. Η κοσμική πραγματικότητα του 21ου αιώνα δείχνει ότι ο κόσμος κυβερνάται από τις υποδομές.
Η Μετάβαση Στέφει Νικητή Πριν Ακόμα Χτυπήσουν τα Τύμπανα
Η περίοδος 2025 – 2027 δεν θα κριθεί στα πεδία μάχης, ούτε στα κοινοβούλια. Θα κριθεί στις αλυσίδες εφοδιασμού, στις πληρωμές, στην ενέργεια, στη ναυτιλία και στις αγορές τεχνολογικών υλικών. Εκεί όπου δεν υπάρχουν σημαίες, αλλά χειριστές. Εκεί όπου δεν υπάρχουν ιδεολογίες, αλλά τεχνικές.
Οι δεσμοί στον Κριό και στη Ζυγό θα αναγκάσουν κράτη να επιλέξουν στρατόπεδο όχι από φόβο, αλλά από συμφέρον. Ο Πλούτωνας στον Υδροχόο θα αναγκάσει τις συμπράξεις, γιατί κανείς δεν θα μπορεί να λειτουργήσει μόνος του. Η σύνοδος Κρόνου – Ποσειδώνα θα επιβάλει νέες θεσμικές αρχές. Ο κόσμος θα πάψει να είναι μονολιθικός και θα γίνει πολυκεντρικός.
Η Δύση δεν θα εκδιωχθεί, αλλά θα υποχρεωθεί να συνεργαστεί. Το σύστημα δεν θα καταρρεύσει, αλλά θα πολλαπλασιαστεί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα χάσουν στρατό, αλλά κάτι πολυτιμότερο: Την πολυτέλεια του μονοπωλίου. Και ο πραγματικός νικητής δεν θα είναι ο ισχυρότερος παίκτης, αλλά ο παίκτης που άνοιξε πρώτος νέους δρόμους.
Από το 2027 και μετά, ο κόσμος θα λειτουργεί ως εξής: ο Βορράς θα εξακολουθεί να παράγει τεχνολογία, ο Νότος θα παράγει ενέργεια και πρώτες ύλες, και οι BRICS θα ελέγχουν το clearing ανάμεσα στους δύο. Αυτό είναι το τέλος της μονοκρατορίας και η αρχή του πολυκεντρικού συστήματος. Ο 20ός αιώνας είχε ηγεμόνες. Ο 21ος αιώνας θα έχει αρχιτέκτονες.
Η προγνωστική δήλωση είναι καθαρή. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επανακτήσουν τον έλεγχο των πληρωμών μέχρι το τέλος του 2027, δεν θα είναι πλέον αυτές που ορίζουν το κόστος του συστήματος. Και όποιος δεν ορίζει το κόστος, δεν κυβερνά τον κόσμο. Ορίζει απλώς τον εαυτό του.
Αλίντα Κανάκη
