Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί η παγκόσμια κοινή γνώμη την Ιρανική κρίση να οδηγείται σταδιακά σε μια νέα κορύφωση, καθώς οι ΗΠΑ έχουν προχωρήσει τον τελευταίο καιρό σε μια επιθετική ρητορική απέναντι στο καθεστώς του Ιράν, έχουν θέσει τελεσίγραφα και έχουν αναπτύξει την μεγαλύτερη εδώ και 2,5 δεκαετίες αεροναυτική δύναμη στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, έτοιμη για δράση.
Με δεδομένο ότι αστρολογικά διανύουμε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, εν μέσω του διαδρόμου εκλείψεων και με κρίσιμες όψεις να ακολουθούν, θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως στις πιθανές εξελίξεις της κρίσης αυτής από την πλευρά της πολιτικής αστρολογίας, εξετάζοντας τις όψεις που επηρεάζουν την πορεία των γεγονότων.
Στις 20 Φεβρουαρίου αναμένεται η εξαιρετικά σημαντική σύνοδος Κρόνου-Ποσειδώνα στην μηδενική μοίρα του Κριού, μια όψη που επαναλαμβάνεται κάθε 3,5 περίπου δεκαετίες, στο συγκεκριμένο όμως σημείο του ουρανού που συμβολίζει το «κοσμικό restart» έχει να συμβεί αρκετές χιλιάδες χρόνια. Ο Ποσειδώνας συμβολίζει την διάλυση, ενώ ο Κρόνος τις δομές και τα σύνορα. Ο Κρόνος υπό την έννοια αυτή αντιπροσωπεύει τα κράτη, τις στρατιωτικές δομές και την στρατηγική πίεση, ο δε Ποσειδώνας φέρνει ασάφεια, παρασκηνιακές κινήσεις και θολώνει το τοπίο.
Μεταξύ 26 και 28 Φεβρουαρίου έχουμε την ευθυγράμμιση 6 πλανητών (Ερμής, Αφροδίτη, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας), ένα πλανητικό σχηματισμό που εκλύει τεράστια ποσότητα ενέργειας. Αν και αστρονομικά αποτελεί ένα εντυπωσιακό φαινόμενο, αστρολογικά εντείνει την προσοχή στις διεθνείς σχέσεις και μπορεί να φέρει στο φως κρυφές διπλωματικές κινήσεις ή αποκαλύψεις που αλλάζουν τις ισορροπίες.
Στις 27 Φεβρουαρίου σχηματίζεται ένα τετράγωνο ακριβείας μεταξύ Άρη και Ουρανού, το οποίο ήταν ενεργό στην έκλειψη που προηγήθηκε, αποτελεί μια από τις σημαντικές όψεις της έκλειψης που έπεται και θα συνεχίσει να επηρεάζει τα γεγονότα για αρκετούς μήνες. Αποτελεί χωρίς αμφιβολία την πιο «εκρηκτική» όψη του μήνα. Ο Άρης (πόλεμος, δράση) σε δυσαρμονική όψη με τον Ουρανό (ξαφνικά γεγονότα, ανατροπές) συνδέεται παραδοσιακά με απρόσμενες στρατιωτικές κινήσεις, ατυχήματα και τεχνολογικές αστοχίες.
Και όλες αυτές οι όψεις συμβαίνουν εν μέσω του διαδρόμου εκλείψεων, ενεργοποιώντας την έκλειψη της 17ης Φεβρουαρίου, ενώ οδηγούμαστε στην κρίσιμη Ολική Σεληνιακή Έκλειψη της 3ης Μαρτίου στους Ιχθείς. Ας σημειωθεί ότι οι διάδρομοι εκλείψεων λειτουργούν ως επιταχυντές γεγονότων που ξεκίνησαν στο παρασκήνιο. Συμβάντα που θα χρειαζόταν χρόνια για να εξελιχθούν, συμπυκνώνονται σε λίγες μόνο μέρες. Ότι ξεκινήσει ωστόσο το διάστημα αυτό, δεν θα αποτελεί μια απλή επιχείρηση, αλλά μια σύγκρουση που «έπρεπε» να συμβεί για να κλείσουν παλιοί κύκλοι δεκαετιών, έχει δηλαδή έντονο το στοιχείο του μοιραίου (Karmic Inevitability). Οι αποφάσεις δε που λαμβάνονται τώρα, δεν μπορούν να αλλάξουν εύκολα στο μέλλον. Οι εκλείψεις τείνουν επίσης να «θολώνουν» την κρίση των ισχυρών, οδηγώντας τους σε μοιραία λάθη στρατηγικής.
Οι αστρολογικές όψεις του μήνα θεωρούνται ιδιαίτερα κρίσιμες σε επίπεδο πολιτικής αστρολογίας, καθώς συμπίπτουν με μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας στην Μέση Ανατολή. Ο συνδυασμός κοσμικών και πολιτικών παραγόντων θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για σημαντικές εξελίξεις, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι θα ανάψει το φιτίλι του πολέμου.
Η περίοδος από τις 20 μέχρι τις 27 Φεβρουαρίου (ιδιαίτερα η 27 του μήνα!) χαρακτηρίζεται από αυξημένο ρίσκο στρατιωτικής κλιμάκωσης. Οι ΗΠΑ ήδη προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο σύγκρουσης με το Ιράν, ενώ οι ναυτικές τους αναπτύξεις στην περιοχή αντικατοπτρίζουν τους αυξημένους κινδύνους. Ο ενεργός Άρης της περιόδου στον Υδροχόο μαρτυρά, ότι σε ένα ενδεχόμενο στρατιωτικής κλιμάκωσης, θα διαδραματίσουν πολύ σημαντικό ρόλο η τεχνολογία αιχμής, τα drones ή οι κυβερνοεπιθέσεις. Το Ιράν βρίσκεται σε καθεστώς αυξανόμενης διεθνούς απομόνωσης, τουλάχιστον από την Δύση, ενώ ΗΠΑ και Ισραήλ φαίνεται να βρίσκονται σε φάση αναθεώρησης των στρατηγικών τους ορίων.
Το Ιράν όμως δεν πρόκειται να είναι ο εύκολος αντίπαλος. Η Ρωσία και το Ιράν διεξάγουν την περίοδο αυτή κοινές ναυτικές ασκήσεις στον Κόλπο του Ομάν, ενώ φαίνεται να έχει τεθεί σε ισχύ μια ολοκληρωμένη ρωσο-κινεζικής αρχιτεκτονικής αεράμυνα πάνω από το Ιράν, η οποία θα μπορούσε να αιφνιδιάσει τους σχεδιαστές του ΝΑΤΟ, που θεωρούν δεδομένη την αεροπορική κυριαρχία της συμμαχίας. Αν και η Κίνα αποφεύγει την άμεση στρατιωτική εμπλοκή, παρέχει στο Ιράν υλικό και τεχνολογική υποστήριξη. Έχει όμως πολλά να χάσει από έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, λόγω της εξάρτησης της από το πετρέλαιο που διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ.
Η στρατιωτική ισχύς ΗΠΑ-Ισραήλ αντισταθμίζεται από την αμυντική προετοιμασία του Ιράν και την ενεργή, έστω και έμμεση, υποστήριξη από Ρωσία και Κίνα, καθιστώντας μια «εύκολη επικράτηση» εξαιρετικά απίθανη. Μια ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση αναμένεται να είναι αμφίρροπη και υψηλού ρίσκου. Θα μπορούσε δε να εξελιχθεί σε έναν παρατεταμένο πόλεμο τριβής με τεράστιες οικονομικές συνέπειες, μεταξύ των οποίων και η εκτίναξη του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι. Είναι δεδομένο ότι θα προκαλέσει τα αντίποινα του Ιράν εναντίων αμερικανικών στόχων (βάσεων και πλοίων), καθιστώντας την αναμέτρηση εξαιρετικά επικίνδυνη για όλες τις πλευρές.
Ο απρόβλεπτος Ουρανός εισάγει το στοιχείο της έκπληξης στην εξίσωση, που σημαίνει ότι η πλευρά που θεωρείται φαβορί μπορεί να αντιμετωπίσει αναπάντεχες τεχνολογικές ή στρατηγικές αποτυχίες. Η σύνοδος Κρόνου–Ποσειδώνα στον Κριό συμβολίζει μια ιστορικών διαστάσεων ανακατάταξη. Αυτό μπορεί να σημαίνει, ότι το αποτέλεσμα μιας πιθανής σύγκρουσης δεν θα είναι μια απλή στρατιωτική νίκη για όποιον επικρατήσει, αλλά θα επιφέρει μια ριζική αλλαγή του γεωπολιτικού χάρτη και των συμμαχιών παγκοσμίως. Ο Ποσειδώνας δε, δημιουργεί το φαινόμενο της «ομίχλης του πολέμου» (fog of war), σύμφωνα με το οποίο ενδέχεται να είναι οι πληροφορίες συγκεχυμένες, τα ραντάρ μπορεί να δείχνουν λάθος στόχους και οι αποφάσεις να λαμβάνονται με ψευδείς αναφορές. Αυτό συντείνει στο γεγονός, να υπάρξει αυξημένος κίνδυνος παράπλευρων απωλειών ή εμπλοκής «κατά λάθος» για αρκετές χώρες της περιοχής. Η ενέργεια του Ουρανού (ξαφνικά, ατυχήματα, λάθη τεχνολογίας) σε συνδυασμό με τον Ποσειδώνα (σύγχυση, θολό τοπίο, παραπλάνηση), υποδεικνύει ότι ο έλεγχος θα μπορούσε να χαθεί πολύ εύκολα.
Οι χώρες που θα μπορούσαν να βρεθούν στην κόκκινη ζώνη, εμπλεκόμενες κατά λάθος στην σύγκρουση, είναι:
Ιορδανία
Είναι η πιο ευάλωτη χώρα σε περίπτωση «λάθους», καθώς βρίσκεται ανάμεσα στο Ιράν και το Ισραήλ και ο εναέριος χώρος της αποτελεί πεδίο διέλευσης πυραύλων και drones των αντιμαχόμενων πλευρών. Η εμπλοκή της συνδέεται αστρολογικά με την ανάγκη διατήρησης των συνόρων της (Κρόνος), που απειλούνται από τις ενέργειες των γειτόνων.
Λίβανος
Ο Λίβανος αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο κίνδυνο από κάθε άλλη χώρα της περιοχής να υποστεί άμεσα πλήγματα, ως «προέκταση» του μετώπου. Το τετράγωνο Άρη-Ουρανού δείχνει εκρηκτικές εξελίξεις σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, που μπορεί να επιφέρουν σημαντικές καταστροφές στις υποδομές της χώρας, ακόμη και χωρίς να αποτελεί τον κύριο στόχο.
Ιράκ
Το Ιράκ αποτελεί τον αδύναμο κρίκο της περιοχής, καθώς φιλοξενεί αμερικάνικες βάσεις αλλά και φιλο-ιρανικές πολιτοφυλακές. Η σύγχυση του Ποσειδώνα μπορεί να οδηγήσει σε κατά λάθος πλήγματα στο Ιρακινό έδαφος, προκαλώντας μια ανεξέλεγκτη εσωτερική ανάφλεξη.
Κύπρος (έμμεσα)
Λόγω της εγγύτητας του νησιού προς την φλεγόμενη περιοχή και της φιλοξενίας Βρετανικών βάσεων, η Κύπρος συγκαταλέγεται αστρολογικά στον χάρτη των χωρών, που επηρεάζονται από την ένταση στην μέση Ανατολή. Η σύνοδος Κρόνου-Ποσειδώνα στον Κριό επηρεάζει τις θαλάσσιες ζώνες και μπορεί να φέρει προκλήσεις ή «περίεργα» περιστατικά στην θάλασσα γύρω από το νησί.
Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ
Αν και καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να παραμείνουν ουδέτερες, η ενέργεια του τετραγώνου Άρη-Ουρανού, με τον Άρη να διέρχεται τον Υδροχόο, ένα ζώδιο της τεχνολογίας και της ενέργειας, δείχνει κίνδυνο για τις πετρελαϊκές υποδομές τους. Ένα τυφλό χτύπημα ή μια κυβερνοεπίθεση θα μπορούσε να τις σύρει στην σύγκρουση παρά την θέληση τους.
Όλοι αυτοί είναι σοβαροί λόγοι που συνηγορούν υπέρ της διπλωματικής διευθέτησης των όποιων διαφορών μεταξύ των αντίπαλων πλευρών. Άλλωστε οι κινήσεις των ΗΠΑ σε σχέση με το Ιράν φαίνεται να περιορίζονται σε επίπεδο ψυχολογικού πολέμου, επίδειξης ισχύος και proxy πολέμου, παρά σε ανοιχτή σύγκρουση. Η έκβαση, όπως διαφαίνεται αυτή τη στιγμή, μπορεί να είναι ένας αιφνίδιος τερματισμός της κρίσης, θα μπορούσε όμως να επιφέρει μια ολική μεταμόρφωση της Μέσης Ανατολής, που κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει, εάν ξεφύγει από τον έλεγχο. Η σύνοδος Κρόνου-Ποσειδώνα θυμίζει άλλωστε, ότι ο μεγαλύτερο κίνδυνος δεν προέρχεται πάντα από την πρόθεση για πόλεμο, αλλά από την παρερμηνεία της πρόθεσης.
Αλίντα Κανάκη
Δημήτρη Μήτρας
