Το Ψαλτήριο των Εσχάτων Καιρών – Οι Ψαλμοί ως Κοσμογονικά Αντίβαρα
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη αποτελεί το τελευταίο, το πιο μυστηριώδες και το εντονότερα συμβολικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης. Μέσα από συγκλονιστικά οράματα περιγράφει την κοσμική πάλη ανάμεσα στο καλό και στο κακό, τις μεγάλες δοκιμασίες της ανθρωπότητας, το άνοιγμα των Επτά Σφραγίδων και την τελική κρίση του κόσμου.
Κάθε Σφραγίδα που σπάει στο ουράνιο πεδίο απελευθερώνει μία αρχέγονη και σαρωτική δύναμη στο γήινο επίπεδο: τον πλανευτή νικητή, τον όλεθρο του πολέμου, την καταστροφή του λιμού, το σκοτάδι του θανάτου και τις κοσμικές ανατροπές που συντρίβουν την ψευδαίσθηση της ανθρώπινης παντοδυναμίας.
Μπροστά στο άνοιγμα μιας Σφραγίδας, ο κοινός άνθρωπος συνειδητοποιεί την απόλυτη αδυναμία του απέναντι στις Ουράνιες Δυνάμεις και στους αόρατους νόμους που καθορίζουν το πεπρωμένο του κόσμου. Στην αρχαία ορθόδοξη και λαϊκή παράδοση, όμως, ο τρόμος αυτός δεν έμεινε αναπάντητος. Η απάντηση αναζητήθηκε στους Ψαλμούς του Δαβίδ.
Στα βάθη της λαϊκής ορθόδοξης παράδοσης, το Ψαλτήριο δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ ως ένα απλό βιβλίο παθητικής προσευχής. Θεωρήθηκε ένας ζωντανός αντηχητικός κώδικας, ένα πνευματικό οπλοστάσιο ικανό να αντιδρά στις δυνάμεις της δημιουργίας και της καταστροφής.
Οι παλιοί δάσκαλοι, οι ερημίτες και οι γνώστες της βυζαντινής παράδοσης πίστευαν ότι για κάθε κοσμική πληγή που αποτυπώνεται στην Αποκάλυψη, ο Θεός είχε προνοήσει να κρύψει ένα «κλειδί» μέσα στους Ψαλμούς του Δαβίδ. Έναν συγκεκριμένο ιερό κραδασμό που λειτουργεί ως πνευματικό αντίδοτο απέναντι στη δύναμη του χάους.
Οι Ψαλμοί αυτοί δεν επιστρατεύονται για τις μικρές και καθημερινές έγνοιες της ζωής. Είναι τα όπλα των δύσκολων χρόνων. Είναι οι πνευματικές συχνότητες που ενεργοποιούνται όταν το χάος χτυπά την πόρτα, όταν ο πόλεμος απειλεί τους λαούς, όταν η γη στερεύει, όταν ο λιμός εξαπλώνεται και όταν το φάσμα του θανάτου σκεπάζει ολόκληρες κοινωνίες.
Στο κείμενο αυτό αποκαλύπτεται η μυστική αντιστοίχιση των Ψαλμών με τις Επτά Σφραγίδες και ο τρόπος με τον οποίο οι ιερές λέξεις μετατρέπονται σε ασπίδα προστασίας, σε δύναμη αντίστασης και σε όχημα πνευματικής νίκης απέναντι στις καταστροφικές ενέργειες που απελευθερώνονται στον κόσμο.
Το Ψαλτήριο δεν είναι απλώς ένα βιβλίο προσευχών. Στα χέρια των μυημένων της βυζαντινής παράδοσης αποτελεί ένα πανίσχυρο εργαλείο κοσμογονικής γνώσης και πνευματικής άμυνας. Μέσα από τη μελέτη πανάρχαιων χειρογράφων και την αποκωδικοποίηση των απόκρυφων «κλειδιών» του αποκαλύπτεται μία συγκλονιστική σύνδεση με το έργο του Ιωάννη: η άμεση αντιστοίχιση συγκεκριμένων Ψαλμών με τις Επτά Σφραγίδες της Αποκάλυψης.
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι ένα βιβλίο δομημένο επάνω στον ιερό αριθμό επτά: Επτά Σφραγίδες, Επτά Εκκλησίες, Επτά Σάλπιγγες, Επτά Φιάλες και Επτά Άγγελοι. Η χρήση των επτά Ψαλμών που παρατίθενται δεν παρουσιάζεται ως μία απλή λαϊκή δεισιδαιμονία, αλλά ως απόκρυφη αντανάκλαση της ουράνιας λειτουργίας.
Ο Δαβίδ προφήτευσε και αποτύπωσε μέσα στους Ψαλμούς ενέργειες και δυνάμεις τις οποίες ο Ιωάννης αντίκρισε αιώνες αργότερα ως όραμα στην Πάτμο. Μέσα από τους Ψαλμούς συνέλαβε τις πνευματικές συχνότητες και τις αρχέγονες δυνάμεις που θα συγκλόνιζαν τον κόσμο στους Έσχατους Καιρούς.
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη και το Ψαλτήριο του Δαβίδ δεν αποτελούν, από αυτή την απόκρυφη σκοπιά, δύο εντελώς ξεχωριστά βιβλία, αλλά τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Στην Αποκάλυψη αποτυπώνονται όσα μέλλει να συμβούν. Στο Ψαλτήριο αποκαλύπτεται ο χάρτης των πνευματικών ενεργειών μέσα από τις οποίες μπορεί να αναχαιτιστεί το κακό και να αποκατασταθεί η διαταραγμένη ισορροπία.
Ο Δαβίδ δεν έγραψε απλώς προσευχές. Αποτύπωσε τον κραδασμό των Επτά Σφραγίδων και παρέδωσε στην ανθρωπότητα τα πνευματικά αντίδοτα που θα μπορούσαν να τη στηρίξουν στους πιο δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς.
Το Άνοιγμα των Επτά Σφραγίδων
Στο βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννη, το άνοιγμα των Σφραγίδων απελευθερώνει αρχέγονες δυνάμεις: πόλεμο, λιμό, θάνατο και κοσμικές ανατροπές.
«Καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους οἳ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἑστήκασι, καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες.» (Αποκάλυψη, 8:2)
Αποκάλυψη του Ιωάννη, κεφάλαιο όγδοο, στίχος δεύτερος
Τις Επτά Σφραγίδες ανοίγει το Αρνίο, ο μόνος που κρίθηκε άξιος να παραλάβει το σφραγισμένο Βιβλίο και να αποκαλύψει όσα ήταν κρυμμένα από την αρχή του χρόνου. Μετά το άνοιγμα της Έβδομης Σφραγίδας και τη μεγάλη σιωπή στον ουρανό, εμφανίζονται οι επτά άγγελοι που στέκονται ενώπιον του Θεού και παραλαμβάνουν τις επτά σάλπιγγες.
Οι άγγελοι δεν εμφανίζονται εκείνη τη στιγμή ως απλοί προστάτες του ανθρώπου. Γίνονται φορείς και εκτελεστές του Θείου Σχεδίου. Με το σάλπισμά τους ενεργοποιούν τις επόμενες φάσεις της Κρίσης και μεταβάλλουν βίαια τη ροή της ανθρώπινης ιστορίας.
Ο πιστός, μέσα από το τελετουργικό των Επτά Ψαλμών, δεν επιχειρεί να αντιστρέψει τη Θεία Βούληση ούτε να εμποδίσει όσα έχουν οριστεί από τις Ανώτερες Δυνάμεις. Επιδιώκει να προστατεύσει τον εαυτό του, να διατηρήσει άθικτη την ψυχή του και να συντονιστεί με τις ουράνιες συχνότητες των Αρχαγγέλων.
Μέσα από τη συλλογική δύναμη της προσευχής, ο άνθρωπος συμβάλλει στην αποκατάσταση της ισορροπίας και της γαλήνης στον πλανήτη. Γιατί ο απώτερος σκοπός δεν είναι η καταστροφή και η εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους, αλλά η κάθαρση του κόσμου από το κακό και η προετοιμασία του για τη Νέα Ιερουσαλήμ.
Οι Επτά Ψαλμοί ως Κοσμογονικά Αντίβαρα
Οι Επτά Ψαλμοί του Δαβίδ λειτουργούν σαν κοσμογονικά αντίβαρα απέναντι στις καταστροφές που προκαλεί κατά περιόδους η ίδια η ανθρωπότητα. Όταν ανοίγουν οι μεγάλες σφραγίδες της ιστορίας, οι συγκεκριμένοι Ψαλμοί επιστρατεύονται μέσα από τη συλλογική προσευχή μοναστηριών, θρησκευτικών κοινοτήτων ή ομάδων πιστών, προκειμένου να αναχαιτιστεί η επέκταση του κακού.
Ο Ψαλμός εξηκοστός έβδομος διαβάζεται για την αναχαίτιση της συλλογικής σφαγής, της βίας και της παράνοιας του πολέμου. Οι Ψαλμοί τριακοστός δεύτερος και εκατοστός τεσσαρακοστός τέταρτος χρησιμοποιούνται σε περιόδους παρατεταμένης ξηρασίας, λιμού ή αποκλεισμού πόλεων, ώστε να παραμείνει ζωντανή η ελπίδα και να ζητηθεί η θεϊκή παρέμβαση για τη σωτηρία της γης, των ανθρώπων και των καλλιεργειών.
Σε περιόδους μεγάλων επιδημιών, πανώλης και χολέρας, πραγματοποιούνταν λιτανείες με τον Ψαλμό ενενηκοστό γύρω από τα τείχη των πόλεων, προκειμένου να αναχαιτιστεί το πνεύμα του μαζικού θανάτου, η σκοτεινή δύναμη που αποτυπώνεται στην Τέταρτη Σφραγίδα της Αποκάλυψης.
Η Αποκάλυψη και οι Δοκιμασίες της Ανθρωπότητας
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη γίνεται και πάλι επίκαιρη κάθε φορά που η ανθρωπότητα εισέρχεται σε παρατεταμένες περιόδους πολέμων, λιμών, επιδημιών, καταστροφών και κοσμογονικών αλλαγών. Τότε η σκέψη των ανθρώπων στρέφεται στις Γραφές, στις προφητείες και κυρίως στα κρυπτογραφημένα μηνύματα της Αποκάλυψης, αναζητώντας μία αντιστοιχία ανάμεσα στα γραμμένα και στα γεγονότα της εκάστοτε εποχής.
Κάθε γενιά αναρωτιέται εάν οι δικές της δοκιμασίες αποτελούν τα σημάδια των Έσχατων Καιρών. Κανείς όμως, εκτός από τον φιλεύσπλαχνο Πατέρα, δεν γνωρίζει πότε ή εάν θα έρθει η ώρα της Μεγάλης Κρίσης για το ανθρώπινο είδος. Άλλωστε, ένα μεγάλο μέρος της πορείας του κόσμου εξαρτάται από την ίδια την ανθρωπότητα και από τον δρόμο που θα επιλέξει να ακολουθήσει.
Η γνώση των Επτά σωτήριων Ψαλμών του Δαβίδ παραδίδεται σε μία περίοδο δυσοίωνη, γεμάτη εντάσεις, πολέμους, κρίσεις, κακία και διαφθορά. Δεν παραδίδεται επειδή πρόκειται κατ’ ανάγκη να ακολουθήσουν κατακλυσμιαία γεγονότα ούτε επειδή οι δείκτες στο ρολόι της Αποκάλυψης δείχνουν ήδη τη δωδέκατη νυχτερινή ώρα.
Παραδίδεται για να παραμένει ο άνθρωπος πνευματικά και ψυχικά προετοιμασμένος απέναντι σε κάθε πιθανό ενδεχόμενο. Γιατί όταν γίνει πλέον ολοφάνερο ότι θα χρειαστούμε την καθοδήγηση και την προστασία των Ανώτερων Δυνάμεων για να επιβιώσουμε, ο χρόνος της προετοιμασίας θα έχει ήδη τελειώσει…
Από τη Βασιλική Βιβλιογραφία της Αλίντα Κανάκη: «Ψαλμοί του Δαβίδ – Κλειδιά»
Τα κείμενα αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία της ΑΛΙΝΤΑ ΚΑΝΑΚΗ [ΑΡ. ΣΗΜΑΤΟΣ 200160]. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η διασκευή του παρόντος έργου, ολικά ή τμηματικά, στο πρωτότυπο, σε μετάφραση ή σε οποιαδήποτε άλλη μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ΑΛΙΝΤΑ ΚΑΝΑΚΗ.
