Τι Είναι οι Επτά Σφραγίδες, οι Επτά Σάλπιγγες και οι Επτά Φιάλες στο Βιβλίο της Αποκάλυψης
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη δεν παρουσιάζει μία τυχαία σειρά καταστροφών. Αποκαλύπτει ένα αυστηρά οργανωμένο σχέδιο κρίσης, το οποίο εκδηλώνεται σε τρεις διαδοχικούς κύκλους: τις Επτά Σφραγίδες, τις Επτά Σάλπιγγες και τις Επτά Φιάλες της Οργής του Θεού.
Οι τρεις αυτές επτάδες δεν αποτελούν το ίδιο γεγονός με διαφορετικές ονομασίες. Είναι τρεις διαφορετικές βαθμίδες της Αποκάλυψης, οι οποίες συνδέονται και κλιμακώνονται. Οι Σφραγίδες ανοίγουν το σφραγισμένο Βιβλίο και απελευθερώνουν τις πρώτες δυνάμεις της Κρίσης. Οι Σάλπιγγες προειδοποιούν ότι η παγκόσμια τάξη αρχίζει να καταρρέει. Οι Φιάλες αποτελούν την τελική και αμετάκλητη έκχυση της Θείας Οργής επάνω σε έναν κόσμο που έχει αρνηθεί να μετανοήσει.
Η εικόνα είναι τρομακτική και μεγαλειώδης. Οι Σφραγίδες σπάζουν. Οι Σάλπιγγες ηχούν. Οι Φιάλες αδειάζουν. Σε κάθε στάδιο, η καταστροφή γίνεται βαθύτερη και η δυνατότητα επιστροφής περιορίζεται.
Οι Επτά Σφραγίδες – Το Σφράγισμα του Πεπρωμένου Σπάει
Στο πέμπτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης εμφανίζεται ένα Βιβλίο γραμμένο εσωτερικά και εξωτερικά, σφραγισμένο με Επτά Σφραγίδες. Κανείς στον ουρανό, στη γη ή κάτω από τη γη δεν είναι άξιος να το ανοίξει. Μόνο το Αρνίο, ο Χριστός, έχει τη δύναμη να σπάσει τις Σφραγίδες και να αποκαλύψει όσα είναι γραμμένα μέσα του.
Με το άνοιγμα κάθε Σφραγίδας δεν αποκαλύπτεται απλώς ένα μελλοντικό γεγονός. Απελευθερώνεται μία δύναμη που ήταν έως τότε δεμένη και αδρανής.
Η Πρώτη Σφραγίδα – Ο Λευκός Ίππος και η Πλανεμένη Νίκη
Με το άνοιγμα της Πρώτης Σφραγίδας εμφανίζεται ένας αναβάτης επάνω σε λευκό ίππο. Κρατά τόξο, του παραδίδεται στέφανος και εξέρχεται «νικών και ίνα νικήση».
Ο αναβάτης δεν κατονομάζεται ρητά ως Αντίχριστος. Σε πολλές αποκαλυπτικές ερμηνείες, όμως, θεωρείται ο πλανευτής κατακτητής που θα εμφανιστεί με το προσωπείο της ειρήνης, της νομιμότητας και της σωτηρίας. Το λευκό του χρώμα δεν συμβολίζει κατ’ ανάγκη την αθωότητα. Μπορεί να αποτελεί τη μεταμφίεση μιας δύναμης που κατακτά χωρίς να αποκαλύπτει εξαρχής το πραγματικό της πρόσωπο.
Δεν έρχεται ως ολοφάνερος εχθρός. Έρχεται στεφανωμένος, πειστικός και φαινομενικά ανίκητος.
Η Δεύτερη Σφραγίδα – Ο Κόκκινος Ίππος του Πολέμου
Με το άνοιγμα της Δεύτερης Σφραγίδας εμφανίζεται ο κόκκινος ίππος. Στον αναβάτη του δίνεται η δύναμη να αφαιρέσει την ειρήνη από τη γη, ώστε οι άνθρωποι να αλληλοσφαγούν.
Ο πόλεμος εδώ δεν παρουσιάζεται ως μία περιορισμένη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο στρατούς. Είναι μία δύναμη που εξαπλώνεται από χώρα σε χώρα, διαιρεί κοινωνίες, ανατρέπει συμμαχίες και μετατρέπει τον φόβο σε συλλογική παράνοια. Το μεγάλο ξίφος του αναβάτη γίνεται το σύμβολο μιας ανθρωπότητας που στρέφει τα όπλα εναντίον του ίδιου της του εαυτού.
Η Τρίτη Σφραγίδα – Ο Μαύρος Ίππος του Λιμού
Με το άνοιγμα της Τρίτης Σφραγίδας εμφανίζεται ο μαύρος ίππος. Ο αναβάτης του κρατά μία ζυγαριά και μία φωνή ανακοινώνει εξοντωτικές τιμές για τα βασικά αγαθά.
Η ζυγαριά δεν είναι σύμβολο δικαιοσύνης. Είναι το όργανο με το οποίο μετριέται πλέον η ίδια η επιβίωση. Η τροφή γίνεται δυσεύρετη, η οικονομία καταρρέει και ο άνθρωπος αναγκάζεται να εργάζεται μία ολόκληρη ημέρα για μία ελάχιστη ποσότητα σιταριού.
Ο λιμός της Τρίτης Σφραγίδας δεν είναι απλώς πείνα. Είναι καταστροφή. Είναι κοινωνική αποσύνθεση, οικονομικός στραγγαλισμός, έλεγχος της τροφής και απόλυτη εξάρτηση των ανθρώπων από εκείνους που κατέχουν τα αποθέματα.
Η Τέταρτη Σφραγίδα – Ο Ωχρός Ίππος του Θανάτου
Με το άνοιγμα της Τέταρτης Σφραγίδας εμφανίζεται ένας ίππος ωχρός, στο αρρωστημένο χρώμα της αποσύνθεσης. Ο αναβάτης του ονομάζεται Θάνατος και πίσω του ακολουθεί ο Άδης.
Στον Θάνατο παραδίδεται εξουσία επάνω σε μεγάλο μέρος της γης, ώστε να θανατώσει με πόλεμο, λιμό, λοιμούς και άγρια θηρία. Όλες οι προηγούμενες πληγές ενώνονται τώρα σε μία ενιαία δύναμη εξόντωσης. Ο πόλεμος γεννά πείνα. Η πείνα γεννά ασθένεια. Η ασθένεια ανοίγει τον δρόμο στον μαζικό θάνατο.
Η Τέταρτη Σφραγίδα είναι το σημείο στο οποίο η καταστροφή παύει να έχει ένα μόνο πρόσωπο.
Η Πέμπτη Σφραγίδα – Οι Ψυχές των Μαρτύρων Ζητούν Δικαιοσύνη
Με το άνοιγμα της Πέμπτης Σφραγίδας δεν εμφανίζεται ακόμη μία φυσική καταστροφή. Ο Ιωάννης βλέπει κάτω από το ουράνιο θυσιαστήριο τις ψυχές εκείνων που θανατώθηκαν για τον λόγο του Θεού και για τη μαρτυρία που κράτησαν.
Οι ψυχές τους ζητούν δικαιοσύνη. Δεν ζητούν μία μικρή ανθρώπινη εκδίκηση. Ζητούν να αποκατασταθεί η κοσμική τάξη και να αποδοθεί κρίση για το αίμα που χύθηκε.
Τους δίνονται λευκές στολές και καλούνται να περιμένουν μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των μαρτύρων. Η σιωπή τους δεν είναι αδυναμία. Είναι η τρομακτική αναμονή πριν από την απόδοση της τελικής δικαιοσύνης.
Η Έκτη Σφραγίδα – Ο Μεγάλος Σεισμός και η Ανατροπή του Ουρανού
Με το άνοιγμα της Έκτης Σφραγίδας ξεσπά ένας μεγάλος σεισμός. Ο Ήλιος σκοτεινιάζει, η Σελήνη γίνεται σαν αίμα και τα άστρα φαίνονται να πέφτουν από τον ουρανό. Ο ουράνιος θόλος αποσύρεται σαν βιβλίο που τυλίγεται και κάθε βουνό και νησί μετακινείται από τη θέση του.
Βασιλείς, άρχοντες, στρατηγοί, πλούσιοι, ισχυροί και απλοί άνθρωποι κρύβονται σε σπήλαια και ανάμεσα στους βράχους. Όλες οι κοινωνικές διακρίσεις εξαφανίζονται. Μπροστά στην κοσμική ανατροπή, ο βασιλιάς και ο δούλος νιώθουν τον ίδιο τρόμο.
Η Έκτη Σφραγίδα δεν περιγράφει μόνο έναν καταστροφικό σεισμό. Περιγράφει τη στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι ούτε η γη ούτε ο ουρανός υπακούουν πλέον στους νόμους που θεωρούσε αμετάβλητους.
Η Έβδομη Σφραγίδα – Η Σιωπή Πριν από τις Σάλπιγγες
Όταν ανοίγει η Έβδομη Σφραγίδα, επικρατεί σιωπή στον ουρανό για περίπου μισή ώρα.
Δεν ακούγονται ύμνοι, φωνές ή βροντές. Ολόκληρη η ουράνια δημιουργία παγώνει μπροστά σε όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Είναι η σιωπή πριν από την επόμενη βαθμίδα της Κρίσης.
Τότε εμφανίζονται οι επτά άγγελοι που στέκονται ενώπιον του Θεού και τους παραδίδονται οι Επτά Σάλπιγγες. Η Έβδομη Σφραγίδα ανοίγει έτσι τον δρόμο για τον δεύτερο μεγάλο κύκλο των αποκαλυπτικών γεγονότων.
Οι Επτά Σάλπιγγες – Η Προειδοποίηση Μετατρέπεται σε Παγκόσμια Ανατροπή
Οι Σάλπιγγες δεν ηχούν για να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Στην Αγία Γραφή, η σάλπιγγα αναγγέλλει πόλεμο, κρίση, θεϊκή παρουσία και ανατροπή. Κάθε σάλπισμα προειδοποιεί ότι ένα ακόμη τμήμα του κόσμου περνά κάτω από τη δύναμη της καταστροφής.
Η Πρώτη Σάλπιγγα – Φωτιά Επάνω στη Γη
Με το πρώτο σάλπισμα πέφτουν στη γη χαλάζι και φωτιά αναμεμειγμένα με αίμα. Καίγεται μεγάλο μέρος της γης, των δέντρων και της χλωρίδας.
Το πρώτο πλήγμα στρέφεται εναντίον της βλάστησης, της τροφής και της φυσικής ισορροπίας. Η γη που έθρεφε τον άνθρωπο αρχίζει να μετατρέπεται σε καμένη έκταση.
Η Δεύτερη Σάλπιγγα – Το Πύρινο Βουνό Πέφτει στη Θάλασσα
Με το δεύτερο σάλπισμα, κάτι που μοιάζει με μεγάλο βουνό φλεγόμενο από φωτιά ρίχνεται στη θάλασσα. Ένα μέρος της θάλασσας μετατρέπεται σε αίμα, μεγάλο μέρος των θαλάσσιων οργανισμών πεθαίνει και πολλά πλοία καταστρέφονται.
Το κείμενο δεν το ονομάζει ρητά μετεωρίτη. Η εικόνα, όμως, θυμίζει ένα γιγάντιο ουράνιο ή γεωλογικό σώμα που πέφτει στη θάλασσα και προκαλεί παγκόσμια θαλάσσια καταστροφή.
Η Τρίτη Σάλπιγγα – Το Άστρο Άψινθος Δηλητηριάζει τα Ύδατα
Με το τρίτο σάλπισμα πέφτει από τον ουρανό ένα μεγάλο άστρο που καίγεται σαν λαμπάδα. Το όνομά του είναι Άψινθος και πλήττει τα ποτάμια και τις πηγές.
Τα γλυκά νερά γίνονται πικρά και δηλητηριώδη. Πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν επειδή η ίδια η πηγή της ζωής έχει μολυνθεί. Μετά την καταστροφή της θάλασσας, το πλήγμα περνά στο πόσιμο νερό και αγγίζει άμεσα την ανθρώπινη επιβίωση.
Η Τέταρτη Σάλπιγγα – Το Σκοτάδι Καλύπτει τα Ουράνια Σώματα
Με το τέταρτο σάλπισμα πλήττεται μέρος του Ήλιου, της Σελήνης και των άστρων. Το φως τους περιορίζεται και η διάρκεια της ημέρας και της νύχτας διαταράσσεται.
Ο ουρανός, που για αιώνες αποτελούσε το σταθερό ρολόι της ανθρωπότητας, παύει να προσφέρει ασφάλεια. Το σκοτάδι δεν είναι πλέον μόνο πνευματικό. Απλώνεται επάνω στον ίδιο τον κόσμο.
Η Πέμπτη Σάλπιγγα – Η Άβυσσος Ανοίγει
Με το πέμπτο σάλπισμα ανοίγει το φρέαρ της Αβύσσου. Καπνός σκοτεινιάζει τον Ήλιο και τον αέρα, ενώ από το βάθος εμφανίζονται παράξενα όντα που μοιάζουν με ακρίδες και έχουν δύναμη σκορπιών.
Δεν τους επιτρέπεται να καταστρέψουν τη βλάστηση. Διατάσσονται να βασανίσουν όσους δεν φέρουν τη Σφραγίδα του Θεού. Ο βασανισμός είναι τόσο σφοδρός, ώστε οι άνθρωποι αναζητούν τον θάνατο, αλλά ο θάνατος απομακρύνεται από αυτούς.
Είναι μία πληγή που δεν καταστρέφει πρώτα το σώμα. Συντρίβει το μυαλό, τη θέληση και την αντοχή του ανθρώπου.
Η Έκτη Σάλπιγγα – Οι Δεμένοι Άγγελοι του Ευφράτη Λύνονται
Με το έκτο σάλπισμα λύνονται οι τέσσερις άγγελοι που βρίσκονται δεμένοι στον μεγάλο ποταμό Ευφράτη. Ακολουθεί μία τεράστια δύναμη ιππικού και μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας θανατώνεται από φωτιά, καπνό και θειάφι.
Ο Ευφράτης εμφανίζεται εδώ ως όριο ανάμεσα στον γνωστό κόσμο και στις δυνάμεις που κρατούνταν δεμένες μέχρι την καθορισμένη ημέρα και ώρα. Όταν το όριο αυτό σπάει, η σύγκρουση αποκτά παγκόσμιες διαστάσεις.
Η Έβδομη Σάλπιγγα – Η Εξουσία του Κόσμου Αλλάζει Χέρια
Με το έβδομο σάλπισμα ακούγονται μεγάλες φωνές στον ουρανό, οι οποίες αναγγέλλουν ότι η βασιλεία του κόσμου περνά στον Θεό και στον Χριστό.
Η Έβδομη Σάλπιγγα δεν προκαλεί αμέσως μία ακόμη μεμονωμένη πληγή. Αναγγέλλει ότι η τελική σύγκρουση έχει αρχίσει και ότι η ανθρώπινη και σκοτεινή εξουσία πλησιάζει στο τέλος της.
Ακολουθεί η αποκάλυψη των τελευταίων μυστηρίων και η προετοιμασία των Επτά Αγγέλων που θα εκχύσουν τις Επτά Φιάλες της Θείας Οργής.
Οι Επτά Φιάλες – Η Τελική Έκχυση της Θείας Οργής
Οι Σφραγίδες άνοιξαν το Βιβλίο. Οι Σάλπιγγες προειδοποίησαν τον κόσμο. Οι Φιάλες δεν προειδοποιούν πλέον.
Οι Επτά Φιάλες αποτελούν το τελευταίο στάδιο της Κρίσης. Οι πληγές τους δεν πλήττουν μόνο ένα μέρος της δημιουργίας, αλλά εξαπλώνονται με σαρωτική ένταση. Ο χρόνος της προειδοποίησης τελειώνει και αρχίζει η τελική εκκαθάριση.
Η Πρώτη Φιάλη – Τα Επώδυνα Έλκη
Η Πρώτη Φιάλη εκχύνεται επάνω στη γη και προκαλεί βαριά και επώδυνα έλκη στους ανθρώπους που φέρουν το χάραγμα του Θηρίου και προσκυνούν την εικόνα του.
Η πληγή δεν παρουσιάζεται ως τυφλή καταστροφή ολόκληρης της ανθρωπότητας. Στρέφεται συγκεκριμένα εναντίον εκείνων που έχουν παραδώσει συνειδητά την πίστη και την ελευθερία τους στη δύναμη του Θηρίου.
Η Δεύτερη Φιάλη – Η Θάλασσα Γίνεται Αίμα
Η Δεύτερη Φιάλη εκχύνεται στη θάλασσα και εκείνη μετατρέπεται σε αίμα σαν νεκρού ανθρώπου. Κάθε ζωντανή ψυχή μέσα στη θάλασσα πεθαίνει.
Το πλήγμα της Δεύτερης Σάλπιγγας ολοκληρώνεται. Αυτό που είχε αρχίσει ως μερική καταστροφή μετατρέπεται τώρα σε καθολικό θαλάσσιο θάνατο.
Η Τρίτη Φιάλη – Τα Ποτάμια και οι Πηγές Μετατρέπονται σε Αίμα
Η Τρίτη Φιάλη εκχύνεται στα ποτάμια και στις πηγές των υδάτων, τα οποία μετατρέπονται σε αίμα.
Το νερό, η πρωταρχική πηγή της ζωής, γίνεται φορέας κρίσης. Ο Άγγελος των Υδάτων ανακηρύσσει δίκαιη την απόφαση, επειδή εκείνοι που έχυσαν το αίμα αγίων και προφητών αναγκάζονται τώρα να πιουν αίμα.
Η Τέταρτη Φιάλη – Ο Ήλιος Καίει την Ανθρωπότητα
Η Τέταρτη Φιάλη εκχύνεται επάνω στον Ήλιο και του δίνεται η δύναμη να κατακαύσει τους ανθρώπους με ακραία θερμότητα.
Αντί να μετανοήσουν, οι άνθρωποι βλασφημούν το όνομα του Θεού. Ακόμη και όταν η δημιουργία γύρω τους φλέγεται, αρνούνται να αναγνωρίσουν τη δύναμη που βρίσκεται πίσω από την Κρίση.
Η Πέμπτη Φιάλη – Το Βασίλειο του Θηρίου Βυθίζεται στο Σκοτάδι
Η Πέμπτη Φιάλη εκχύνεται επάνω στον θρόνο του Θηρίου. Το βασίλειό του βυθίζεται στο σκοτάδι και οι άνθρωποι δαγκώνουν τη γλώσσα τους από τον πόνο.
Η πληγή χτυπά πλέον την καρδιά της σκοτεινής εξουσίας. Ο θρόνος παραμένει, αλλά το φως του σβήνει. Η δύναμη που παρουσιαζόταν ως ανίκητη αρχίζει να καταρρέει από το εσωτερικό της.
Η Έκτη Φιάλη – Ο Ευφράτης Στερεύει και Ανοίγει ο Δρόμος προς τον Αρμαγεδδώνα
Η Έκτη Φιάλη εκχύνεται στον Ευφράτη και τα νερά του στερεύουν, ώστε να προετοιμαστεί ο δρόμος των βασιλέων από την Ανατολή.
Τρία ακάθαρτα πνεύματα εξέρχονται και συγκεντρώνουν τους βασιλείς της γης για τη μεγάλη τελική σύγκρουση. Οι στρατιές οδηγούνται στον τόπο που ονομάζεται στην εβραϊκή γλώσσα Αρμαγεδδών.
Ο κόσμος δεν οδηγείται απλώς σε ακόμη έναν πόλεμο. Οδηγείται στη σύγκρουση που θα κρίνει ποια δύναμη θα επικρατήσει επάνω στη γη.
Η Έβδομη Φιάλη – «Γέγονεν»
Η Έβδομη Φιάλη εκχύνεται στον αέρα και μία μεγάλη φωνή ακούγεται από τον ουράνιο Ναό:
«Γέγονεν».
Όλα έχουν πλέον συντελεστεί.
Ακολουθούν αστραπές, βροντές και ο ισχυρότερος σεισμός που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Οι πόλεις των εθνών καταρρέουν, η μεγάλη Βαβυλώνα οδηγείται στην κρίση, τα νησιά εξαφανίζονται και τα βουνά δεν βρίσκονται πλέον στις θέσεις τους. Τεράστιο χαλάζι πέφτει από τον ουρανό.
Η Έβδομη Φιάλη δεν αποτελεί απλώς το τέλος μιας σειράς καταστροφών. Είναι η κατάρρευση ολόκληρου του παλαιού κόσμου.
Οι Τρεις Επτάδες και το Τελικό Μυστήριο
Οι Επτά Σφραγίδες αποκαλύπτουν τις δυνάμεις που ήταν δεμένες μέσα στο σφραγισμένο Βιβλίο. Οι Επτά Σάλπιγγες αναγγέλλουν την επέκταση της Κρίσης επάνω στη γη, στη θάλασσα, στα ύδατα και στον ουρανό. Οι Επτά Φιάλες ολοκληρώνουν όσα άρχισαν οι προηγούμενοι κύκλοι.
Η κλιμάκωση είναι σαφής. Στις Σάλπιγγες καταστρέφεται ένα μέρος της δημιουργίας. Στις Φιάλες η καταστροφή γίνεται καθολική. Στις Σάλπιγγες υπάρχει ακόμη χρόνος για αφύπνιση. Στις Φιάλες ο χρόνος έχει σχεδόν εξαντληθεί.
Η Αποκάλυψη, όμως, δεν τελειώνει με τον θάνατο, το σκοτάδι και την καταστροφή. Πίσω από την πτώση της Βαβυλώνας και την τελική συντριβή του Θηρίου αναδύεται η Νέα Ιερουσαλήμ. Ο παλαιός κόσμος καταρρέει για να αποκαλυφθεί ένας καινούργιος.
Γιατί το τελικό μήνυμα της Αποκάλυψης δεν είναι ότι το σκοτάδι θα καταπιεί τα πάντα.
Είναι ότι το σκοτάδι θα φτάσει στην κορύφωση της δύναμής του λίγο πριν χάσει τα πάντα.
Από τη Βασιλική Βιβλιογραφία της Αλίντα Κανάκη: «Ψαλμοί του Δαβίδ – Κλειδιά»
Τα κείμενα αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία της ΑΛΙΝΤΑ ΚΑΝΑΚΗ [ΑΡ. ΣΗΜΑΤΟΣ 200160]. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η διασκευή του παρόντος έργου, ολικά ή τμηματικά, στο πρωτότυπο, σε μετάφραση ή σε οποιαδήποτε άλλη μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια της ΑΛΙΝΤΑ ΚΑΝΑΚΗ.
Συνεχίζεται…
